13.07.2020

Het werven en selecteren van mensen is een tijdrovende en genuanceerde klus. Het begint allemaal bij de harde functie-eisen. Opleiding en kennis in combinatie met specifieke ervaring. Allemaal meetbaar en na te lopen door het cv goed te analyseren. De kunst is wel om hiaten eruit te pikken, dingen die opvallen en niet helemaal in de lijn der verwachting liggen. Niks mis mee, maar altijd goed om daar scherp op te zijn. Als je het bespreekbaar hebt gemaakt, en antwoord hebt gekregen, kunnen we door. Door naar datgene wat het leukst is aan het werven en selecteren; wie zit er nou precies tegenover mij?

 

Daar antwoord op krijgen is een combinatie van je eigen normen en waarden afzetten tegenover die van je gesprekspartner. Hoe verhouden die zich tot elkaar? Stel de goede vragen en vraag door. Kijk waar de verschillen zitten en waar de overéénkomsten in hoe je kijkt naar dingen, hoe je ergens over denkt, wat de ander raar vindt of volstrekt normaal. (Door)vragen dus, iets wat moeilijker is dan het lijkt. Vraag je niet door, dan maak je aannames. In het dagelijks leven ons niet vreemd natuurlijk, maar bij arbeidsbemiddeling zijn aannames, op z’n zachts gezegd, onhandig. Die aannames gaan namelijk ook richting de organisatie, die vervolgens een medewerker op bezoek krijgt die vooral aan ons plaatje voldoet, maar niet aan het plaatje dat ze zelf zijn. Huh? Nou precies, zo min mogelijk aannames dus.

 

Misschien komt het omdat we oorspronkelijk uit de zorg komen, want daar is gespreksvoering aan de orde van de dag. Dat is het werk. Althans in de hoek waarin wij hebben gewerkt. Het zorgt ervoor dat je zaken op tafel krijgt en het is vaak de enige tool die je als hulpverlener hebt. Één simpele vraag kan een groot verschil maken of je een ander wel of niet een stap vooruit kan helpen. Als je goede vragen stelt gaan gesprekken de diepgang in. In ons werk super belangrijk, want we willen in een relatief korte tijd weten wie we tegenover ons hebben.

 

Vragen over iemands professionele handelen en denken is belangrijk, uiteraard. Maar vragen stellen over wie iemand is buiten de werkvloer zorgt voor heel veel extra informatie. Het zijn vaak de leukste wendingen in onze gesprekken en erg waardevol. Het vertelt veel over hoe iemand in het leven staat. En dat vertelt weer veel over hoe iemand werkt. Onze beste trajecten matchen helemaal niet persé op werkervaring of cv, maar juist op de overeenkomsten in de context die je op tafel krijgt als je vraagt naar iemands passie voor bijvoorbeeld nachtvissen. We hebben gelukkig genoeg verstand van zorg om die passie te kunnen relateren aan het werk op de werkvloer in de zorg. En je wil niet weten hoeveel overeenkomsten je kan vinden als je goed luistert.

 

De lat van de organisatie ligt dus hoog, maar die van ons daarom ook. We willen gesprekken voeren die hout snijden en waarin zaken op tafel komen. Soms alleen over werk, maar vaak over van alles en nog wat. Alleen dan kunnen we goed bepalen of die nieuwe baan bij je past of dat je voor die ene organisatie de gedroomde nieuwe medewerker bent.

2